viernes, 21 de diciembre de 2012

LOS SERES ÚNICOS






El documental

los seres únicos
Aarón es un chico de 14 años que vive en Vigo, Galicia. Lo conocí con tan sólo 11 gracias a Tania, coordinadora de un proyecto social que trabajaba con menores. Aarón acaparaba la mayor parte de nuestras conversaciones. Era habitual que dijese o hiciese algo sorprendente, maravilloso, o que desafiase por completo el sentido común. Tenía a su madre, Mari, y a sus educadores bastante confusos. Tania tampoco sabía por dónde tirar, no conocía a nadie similar y se la veía cada vez más desmotivada. A mi me parecía un genio.
Uno de esos genios, como Van Gogh.
Tenía un coeficiente superior a la media, una inteligencia matemática asombrosa y una memoria de elefante. Pero era incapaz de entender un chiste y se enfadaba mucho cuando se rompían sus rutinas. Tampoco sabía relacionarse, y no hacía el menor esfuerzo para conseguirlo. Parecía estar fuera de todo convencionalismo social. Vivía absorto en su mundo, como si fuese el único tripulante de una nave espacial con una misión específica, misión que nosotros desconocíamos por completo.
Pasaron los meses y al fin llegó el diagnóstico: SÍNDROME DE ASPERGER.
De repente, todo parecía cobrar sentido. Fue un alivio para su entorno. Ya tenían su etiqueta, lista para envasarlo y clasificarlo dentro del sistema educativo, de la práctica psiquiátrica, de los parámetros sociales.
Supe, desde el mismo instante en que conocí a Aarón, que algún día él haría algo grande. Rezumaba ese encanto que tienen los seres únicos, se podía intuir en cada gesto, en cada comentario que hacía, en su manera de contemplar el mundo. Me dí cuenta de que brillaba por encima de todos los demás, como una supernova en una constelación de estrellas comunes. Así que acepté el hecho de que se nos diese total libertad en la temática de mi proyecto final de diseño gráfico como una señal del destino. Este era su momento. También era el mío. Porque no podía ser de otra manera.

martes, 18 de diciembre de 2012

Ateneo Ferrolán: XII Xornadas "Mostra de Curtametraxes" 2012‏





LUSOCURIA






Lusocuria
Verónica Martínez Delgado

21 de decembro
20:30 horas
Na Agrupación Cultural Alexandre Bóveda
Olmos, 16-18, 1º
15003 A Coruña
Coa presenza de Mário J. Herrero Valeiro
O Figurante Edicións
ISBN:9788415164753


Verónica Martínez Delgado.- (Valdoviño, 1976) é autora de diversas obras premiadas e publicou, em poesia e narrativa breve: Mañá, se cadra non será un día máis (VII Concurso de relatos breves Repsol 1994), Había tantos homes lilas (I Prémio de Poesia Francisco Fernández del Riego 1996), Deshabitada e sen verdugo (I Prémio de Poesia Francisco Fernández del Riego 1997), Desterrada do meu corpo (I Prémio de Poesia Letras de Cal 2001 e Prémio do Concurso de Poesia Jovem de Alzira 2000), Cara a un solpor de gatos (III Edição do Prémio de Poesia Afonso Eanes do Cotón 2004); em ensaio: X. M. Tomé. Antoloxía artística, Breves notas sobre a historia da arte aplicadas á intervención sociocomunitaria, I Encontro Internacional de Arte e Natureza e A intervención didáctica nos DEAC.
Conta com colaborações em diversas obras coletivas: O ladrón de almas (Menção de honra no certame de poesia GZcrea 2006 recolhido em Isto é un poema e hai xente detrás), En defensa do Poleiro. A voz de escritores galegos en Celanova, Somni de paper, Catro Contos, Sempre Mar, A cidade na poesía galega do século XXI; Letras Novas, Vivir un soño repetido, Antoloxía de poesía galega en Madrid, além de participar em numerosas publicações periódicas como Madrygal, Dorna, Ólisbos, A festa da palabra silenciada, Arraianos... e em inúmeros recitais e conferências, sempre relacionadoscom a poesia e a literatura galegas.

Lusocuria.-
Há palavras que doem e há palavras que libertam. Um work in progress em que Veróniva Martínez Delgado deita uma impressão que evolui enquanto caminha, num sem-fim de reflexões íntimas sob uma realidade em transformação, que muda se a percepção, vítima dos acontecementos, descobre novos caminhos. Um livro sempre inacabado, apreijado pela força e a intensidade do amor e do sexo, como expressão máxima do primeiro.

Distribúe: Consorcio Editorial Galego SA

Encomendas: http://shop.ofigurante.eu/pt/38-lusocuria-9788415164753.html



sábado, 15 de diciembre de 2012

PROCEDEMENTO DE COMPRA EN VERKAMI


 
 
 
 
 
 
 
Dada a importante cantidade de preguntas sobre Verkami procedo a explicar en que consiste:

Grazas a VERKAMI podemos sacar adiante o libro e poder afrontar os custos de edición.
(Parte deles neste caso).

 
 O cullarapo Croque sacámolo así. Xa que ambos casos son iniciativas de autoedición encadradas dentro dos Q de Vian cadernos da Porta Verde do Sétimo Andar. E polo tanto, está fora dos carreiros e filtros tradicionais.
 
Temos 40 días para como mínimo acadar o diñeiro establecido no proxecto. Se pasado ese tempo non o conseguiramos pois o libro non iría adiante, e non se lle cobraría nada a aqueles que fixeron un compromiso de aportación.
Como contraprestación por mercalo antes da súa saída existen unha serie de vantaxes como: prezo máis económico, láminas asinadas, agradecementos en diversas plataformas, e sorpresas que poden por os autores etc..
 
Ademais da satisfacción propia por contribuír neste caso a que un libro cobre vida. Xa que vós sodes os mecenas que dende un principio dades vida e sentido a todo o proceso.

No noso caso a sorpresa consistiu na entrega persoalmente do libro por parte dun dos autores. Isto na medida en que a proximidade xeográfica o permitía. Fíxémolo co anterior e as persoas sorprendíanse polo feito de que un dos autores viñera a entregalo...
 
EU PASEINO MOI BEN, ADEMAIS DE COÑECER MOITAS PERSOAS.

Nesta ligazón podedes contribuír: 
 
Solicita un nome de usuario e un correo electrónico co seu contrasinal para rexistrarse.
Isto serve para que nos poidamos por en contacto convosco posteriormente, e poder proceder ao envío do libro, etc..
 
A merca faise como as entradas de cine. Dando o nº de tarxeta, a data de caducidade, e o código de seguridade, que son as 3 últimas cifras que estan na parte de atrás da tarxeta. 
 
O cargo realizase pasado os 40 días, sempre que se acade o obxectivo, en caso contrario, non habería cargo algún.

 Xa recibín algúns correos de persoas que prefiren que llo faga eu e eles ingresarme a min os cartos ou darmos en man.
 
Eu insisto en que é seguro, pero se preferides este xeito tampouco teño problema.
Calquera outra dubida xa sabedes!!

BICOS A MOREAS E MOITAS GRAZAS POR PREGUNTAR, DIFUNDIR E APOIAR

GUÍA VERMELLA LECTURA DE INVERNO 6-8 ANOS



O CULLARAPO CROQUE nas recomendacións de lectura da biblioteca Neira Vilas de Vigo







http://www.ltmbibliotecas.es/guias_lectura_vermella_inverno_2012.htm

miércoles, 14 de noviembre de 2012

martes, 6 de noviembre de 2012

I POETRYSLAMVIGO

 
 


POETRY SLAM VIGO

 Descrición
¡¡¡¡Sexan benvidos ao primeiro Slam Poetry Vigo!!!!
O Slam é un torneo de “poetas” no que estes amosan os seus versos en épicos recitados baixo a atenta ollada dun xurado formado por 5 persoas seleccionado ao chou entre o público.
A puntuación será de 0 a 10 con decimais. Desbótanse a puntuación máis alta e a máis baixa. En caso de empate decide o aplauso do público.
 
O formato do torneo esta inspirado no boxeo. Faise por roldas onde cada “poeta” ten tres minutos para ler o seu poema. Os “poetas” non se enfrontan directamente nin se responden o un ao outro.
Recitan as súas poesías e os tres que reciben as mellores notas do público, pasan á segunda rolda.
O Slam é un tipo de recital que envolve ao público e abre o micrófono a calquera persoa que escriba poesía, isto fai que este formato sexa máis dinámico e entretido que os recitais tradicionais.
Preparados para subir ao escenario?
Queredes unirvos ó novo movemento?
Como?
Sacade os vosos escritos do caixón e comezade xa!!
3,2,1 … SLAM!!!!

Regras:

 - O límite de participantes é de 8.

-podes recitar calquera texto en calquera idioma, sempre que sexa teu e non dure máis de 3 minutos.

A táboa de penalización por tempo é a seguinte:

3:00 – 3:10 0 puntos
3:10 - 3:20 1 punto
3:20 - 3:30 2 puntos
3:30 – 3:40 3 puntos
3:40 en adiante. Eliminado

- A temática é libre.

-non podes usar música, disfraces, ou accesorios. Só son válidos os límites de cada corpo.

-é tan importante o texto como o bo recitado. De feito, o único importante é conquistar ao público.

-non é imprescindible saber o texto de memoria.

-por votación do xurado decídense 3 finalistas que volven recitar un texto diferente aos anteriores.

-destes 3 finalistas, sempre por votación do xurado, sae o gañador.

-o gañador, pode, se quere, volver recitar tras resultar vencedor.

Calquera persoa está invitada a participar, ou acudir como público.

É agora ou nunca!

Interesados poderán apuntarse enviando un correo ao seguinte enderezo:

poetryslamvigo@gmail.com

viernes, 2 de noviembre de 2012

Máscaras na realidade





Levo dous días bloqueado, e iso produce en min unha terrible sensación de desacougo. Teño varios proxectos nos ollos, pero nestes días estiven centrado nun deles case dun xeito exclusivo. Poñerse na pel e na mente dun ser oposto ao que un é, non resulta unha tarefa doada…

Quizais por iso, hoxe deixei de camiñar polo aire e centreime en temas non literarios.

Non podo evitar pousar a miña ollada crítica sobre a realidade, esa realidade que tento modificar teimosamente a través das miñas palabras e as miñas accións.

O primeiro que fixen foi abandonar un grupo do facebook, que se ben ten un nome suxestivo, non é máis que unha plataforma para o ego de algunhas persoas que loitan por un sitio nun parnaso que nin entendo, nin me interesa. Coñecelas e ver a imaxe que proxectan é difícil de dixerir.
Que, no pasado, utilizasen un tema tan sensible como o maltrato como unha ferramenta  para facer un dano premeditado é repulsivo. Logo, comprobar a inclusión de textos nalgún libro sobre as mulleres e súa loita fai que se remova o estómago.

Máscaras….

Logo preparo a documentación para levar aos tribunais a un individuo que emprega unha enfermidade como o cancro para pedirlle diñeiro ao club de baloncesto co que eu colaboro dende fai 12 anos. Diñeiro que non ten pensando devolver e que, polo que me contaron, morreu afogado nas mesas de xogo.

Cústame dixerir isto, sobre todo despois de darlle a oportunidade de cambiar a súa conduta.

Pregunto en diversos sitios, cousas de ter amig@s, e todas as historias constrúen un mesmo personaxe no que a mentira, o engano e a estafa son un selo de identidade inequívoca.

Choro entón, no meu silencio, por unha amiga enganada por un primeiro amor. Sei do seu erro e sei que non podo facer nada. Seica o tempo daralle unha lección, que agardo non deixe cicatrices moi profundas.

Máscaras

Lembro unha conversa na rúa de Príncipe cunha rapaza, Ana, que me explica a labor que veñen realizando en zonas de conflicto.

http://www.acnur.org/t3/

Quero pensar que inda quedan persoas de luz no medio de tanta miseria humana.

Conversamos e coméntolle que podo espallar a súa páxina no meu blog. Explícolle a miña situación, sorrimos, dámonos un bico e finalmente perdo os meus pasos entre a choiva que loitaba por nacer...

 

Penso neste texto mentres camiño por un centro comercial coa miña filla agarrada da man. Non podo evitar ollala e dubidar se, en realidade, lle estou ensinando a vivir neste mundo de máscaras que confunde a bondade coa estupidez.

Pérdome no seu sorriso e comezo a soñar de novo...
 
 

 

 

  

lunes, 22 de octubre de 2012

domingo, 21 de octubre de 2012

Imaxes da homenaxe a ANISIA MIRANDA



 
 
 

 
ANISIA MIRANDA
 
 

 
Fundación NEIRA VILAS

 
A miña familia coa sempre adorable
ANTÍA CAL
 

 
 

 
Luis Reimóndez levou o acto

 
Loly Beloso

 
 

 
os nen@s nun intre da representación

 
 

 
 

 
Esther amosando un agasallo
BICOS DE MEL, ANISIA



 
 
Iolanda Aldrei con tod@s os nen@s que participaron nas obras
 

 
Xosé Neira Vilas rodeado de pequech@s

 
 

 
 

 
fermosa foto de Esther co avó "Pepe" Neira

 
Manoel Carrete Rivera mais o forxador

miércoles, 17 de octubre de 2012

HOMENAXE A ANISIA MIRANDA

 
HOMENAXE A ANISIA MIRANDA
 no terceiro aniversario do seu pasamento
 
                     PROGRAMA
 
POESÍA
Coplas para Anisia, dende Gres, por Ofelia Otero
Unha xoia marabillosa, por Loly Beloso
TEATRO
Grupo infantil A INFESTA, de Pontecesures, que dirixe Iolanda Aldrei
Paquiño, a semente e a auga e As testemuñas, de Anisia
A balea Cacharina, de Iolanda
POEMAS DRAMATIZADOS
O gato Pío Pío, Cántalle á lúa, Hai un barco pequeniño, Poemas en círculos, Danzan, cantan, brincan, bailan, Sabela, Quen é o tempo?, Hai unha árbore, A historia da lingua da fraga, do libro de Miguel Ángel Alonso e Luz Beloso.  "O cullarapo Croque".
 
A dramatización estará a cargo dos grupos de nen@s do FIADEIRO DE ILUSIÓNS e NIÑ@S DE SOÑOS, ambos a cargo tamén de Iolanda Aldrei.
SÁBADO, 20 DE OUTUBRO DE 2012
CENTRO CULTURAL DE GRES
(FUNDACIÓN XOSÉ NEIRA VILAS)
ÁS 6 DA TARDE
 
  PRESENTA: Luís Reimóndez
                         ENTRADA LIBRE             
 


 
 
 
 

...en galego

 
 
 
Os cans falan galego
e os paxaros, e os gatos.

As pitas e os porcos
discuten en galego.

Incluso as formigas dan
as ordes en galego.

Tamén falan as árbores

e a ialma do vento.

As flores, as abellas,
as tenras bolboretas
e o rexo firmamento.

O tempo no seu vagar
faino en galego.

Todo nesta terra
latexa en galego;
salvo ese avó avergonzado
que non fala co seu neto,
salvo eses pais disfrazados
que no o falan por medo...

...en galego

lunes, 15 de octubre de 2012

 
 

Croque na biblio de Chapela

 
 
O Mércores 24 de Outubro celébrase o Día da Biblioteca, e na Biblioteca de Chapela queremos festexar esta efeméride cun contacontos moi especial. O Cullarapo Croque e Miguel Ángel Alonso Diz achegaranse ata a nosa biblioteca para amosarlles aos máis cativos o mundo máxico da poesía e das palabras.Mércores 24 de Outubro, ás 18:30 h.Agardámosvos na Biblioteca de Chapela!
 

sábado, 13 de octubre de 2012

RE​(​C​)​verso de Celia Parra

sábado, 6 de octubre de 2012

DÚO TIEMPO DE SOL

INFORMACIÓN DA MIÑA AMIGA, A MARABILLOSA - MARTA CARRACEDO -
QUE LEVA O SEGUINTE BLOG:

http://elvuelodelasmariposas.com/

Ya sabéis que estamos organizando la paradita que van a hacer en Vigo el Dúo Tiempo de Sol en su gira por España, el 19 y 20 de octubre (en el Mercantil, calle Príncipe). Realmente valen muchísimo la pena sus cursos. Yo ya fuí el año pasado a Ferrol y el anterior a Santiago, y me encantan. Así que os animo a venir, y si no podéis o no os apetece, que lo recomendéis a otros compañeros.

Os mando los enlaces para consultar la información y hacer las inscripciones:

- LUGAR Y FECHAS: http://www.fundacionverbum.org/DireccionFechaEntrejuego.pdf

- INFORMACIÓN DEL CURSO: http://www.fundacionverbum.org/Especificacionesentrejuego.pdf

- INSCRIPCIONES: http://www.fundacionverbum.org/foromir/DistanciaForm.html


El domingo hacen también un show familiar, para niños de entre 2 y 8 años. Las entradas (5€) se pueden comprar en la Librería Libros para Soñar, o contactáis conmigo. Van a hacer dos funciones: a las 16.30 y a las 18.30.

Si estáis dudando y no sabéis qué hacer, de verdad que os animo a ir..


¡Mil besiños a todos y mil gracias!

Marta.

jueves, 4 de octubre de 2012

 
 
 


Contacontos na libraría Hobbit

 
O sábado 6 de outubro ás 12h
disfrutaremos dos contos: "O coelliño branco" e
“20 mil leguas de viaxe submarino”
 
 
 
"O coelliño branco" contado por Gravata Torta
 
 
 
 
“20 mil leguas de viaxe submarina”
PorSandra Argibay e Ana Pérez


--
Librería Hobbit

Teixugueiras, 32 Bajo
Telf.: 986 113 404
36212 Vigo


 

lunes, 1 de octubre de 2012

Todos cuantos te buscan te tientan...




Todos cuantos te buscan te tientan.
Y quienes te encuentran te atan al gesto ya la imagen.

Yo en cambio quiero comprenderte
como te comprende la tierra;
con mi madurar
madura tu reino.

No quiero de ti vanidad alguna
que te demuestre.

Sé que el tiempo
no se llama como tú.

No hagas por mí milagros.
Da la razón a tus leyes
que de generación en generación
se tornan más visibles.

 

Versión de Adrian Kovacsics

Original Rainer Maria Rilke

XPEN PANDOMINION (Intevención Desordes Creativas 2012)


domingo, 30 de septiembre de 2012

Lucy en libros para soñar



A miña amiga Lucy deixoume compartir convosco este fermoso video.

lunes, 24 de septiembre de 2012

O CULLARAPO CROQUE en BRAILLE


O Cullarapo Croque


Debuxos feitos polos pequenos do colexio San Roque de Darbo










Alfabeto Braille


Ligazón ao blog: anacosdocole



CARTA DOS PEQUECHOS DE SAN ROQUE DE DARBO

Carta dos meus nen@s para ti e para Luz (eu transcribo as súas palabras):
Ola Miguel e Luz. Cómo estáis? Gústanos moito o Cullarapo. Grazas por vir hoxe. ¿Cuándo venís más días, tú y Luz? Podéis venir cuando sea martes, o dos días en la semana. Moitos bicos y "profe pon corazones dibujados y besos".

Piden moito estos pequechos, jajaja, pero nos encantaría teros no cole, así que dille a Luz, que estos cullarapiños están desexando coñecela.
Unha aperta moi grande para os dous, e trasmñitelle a carta a Luz, que para os dous.